A Woman’s Wisdom: London based kunstenaar Anne-Claire Fleer

Zoals dat in de social wereld gaat, ontmoette ik een tijd geleden Anne-Claire Fleer. We volgden elkaar al een tijdje en haar verhaal inspireerde me. Een ambitieus type dat altijd voor het hoogste is gegaan. En dat is haar gelukt. Todat ze een burn out kreeg en haar leven opnieuw indeelde. Ze vertrok met haar vriend naar Londen en is nu parttime kunstenares en parttime barista. Binnen een paar jaar is haar werk bekend. Let maar op!

“Ik ben niet altijd kunstenares geweest en had tot een jaar geleden ook niet kunnen bedenken dat ik dit zou gaan doen. In april dit jaar ben in ‘from corporate to creative’ gegaan en ik had geen betere beslissing kunnen maken. Ik schilder nu fulltime en heb alle vrijheid om mijn eigen bedrijfje te runnen en de kennis te gebruiken die ik als Master in Business heb opgedaan. Momenteel heb ik vrijwel iedere maand een nieuwe expositie, zowel in Londen als Nederland en blijf ik mij verder ontwikkelen. Verder ben ik veel op social media te vinden en krijg ik wekelijks aanvragen voor commissies. Terugkijkend op de afgelopen periode kan ik dan ook niets anders zeggen dan dat ik optimaal geniet van mijn nieuwe artistieke journey en dat ik onwijs tevreden ben met hetgeen ik al heb opgebouwd in zo’n korte tijd!”

Je had eerst de ambitie helemaal corporate te gaan, maar je bent compleet een andere weg ingeslagen. Hoe verliep dit proces?
“Ik kom uit een ondernemend gezin, heb op jonge leeftijd veel gesport en begon al vroeg met reizen en in het buitenland wonen zoals Barcelona, Cardiff en Singapore. Eind middelbare school besloot ik van het mooie Limburg naar Amsterdam te verhuizen om Bedrijfskunde te studeren en vervolgens mijn Master Business Information Management in Rotterdam te behalen. Ik was er heilig van overtuigd dat dit was wat ik wilde, zakenvrouw in de harde mannenwereld compleet met hakken en aktetas. Bleek dit even tegen te vallen. Na een succesvol eerste jaar als financiële consultant bij een van de Big Four’s kwam ik er genietend van een welverdiende vakantie op Indonesië met vriendjelief onverwachts achter dat ik een break nodig had van jarenlang hard werken (eerst tennis, toen studie en vervolgens meteen door naar mijn corporate job) en werd het opeens duidelijk dat ik moest gaan leren wat rust betekent.

Na jarenlang voortdurend cortisol te hebben aangemaakt werd het tijd voor dagenlang Netflix, zónder schuldgevoel. Zo gezegd zo gedaan. Bij terugkomst vol goede moed naar mijn baas gestapt om aan te geven dat ik onbetaald verlof wilde. In plaats van onbetaald verlof kreeg ik een verwijzing naar de bedrijfsarts en bleek ik een burn-out te hebben. Vervolgens zat ik 8 maanden thuis en kende ik Netflix van binnen en buiten. In deze periode heb ik mijzelf ontzettend leren kennen en heb ik veel na kunnen denken over hoe ik mijzelf verrast heb met een burn-out terwijl dit voor mijn naaste vrienden en familie alles behalve een verrassing was. De belangrijkste lessen uit deze periode bleken luisteren naar mijn lichaam en gevoel, mijn tempo verlagen, accepteren dat ik hoog sensitief ben én het belang van creativiteit in mijn leven.

Als enigst kind vermaakte ik mij op jonge leeftijd vrijwel altijd met kleuren en schilderen, ik kon uren non stop kleuren, maar deze hobby verdween naar de achtergrond naarmate ik talent bleek te hebben voor tennis en geen tijd meer had voor andere nevenactiviteiten. Toen ik op 16-jarige leeftijd geblesseerd raakte en niet meer mocht tennissen, stopte ik dezelfde gedrevenheid volledig in mijn studie, stages en activiteiten als reizen. In mijn thuiszit-periode moest ik dan ook serieus nadenken over hoe ik mij kon gaan vermaken en beetje bij beetje kwam mijn voorliefde voor kleur weer naar boven. Ik begon met tekenen, breidde uit naar kleuren en uiteindelijk was ik terug bij mijn oude liefde, schilderen. Dit ging van een spontane schildersessie naar dagenlang schilderen. Na 8 maanden thuis te hebben gezeten kon ik kiezen: terug naar mijn oude job of een nieuw avontuur aangaan. Deze keuze was dan ook snel gemaakt. Aangezien ik al drie jaar wekelijks op en naar reisde naar London voor mijn relatie leek het mij een uitstekend plan om mijn nieuwe stap in Londen te zetten.

Eenmaal in Londen, opzoek naar een baan, kwam mijn ‘oude’ ego weer even naar boven en in plaats van rustig aan te doen besloot ik mij volledig in de wereld van start-ups te gooien. Ik kreeg een baan bij een veelbelovende start-up in de City. Ook hier ging het erg goed, maar wederom voelde ik dat er iets niet klopte. Na oneindig veel interne discussies had ik (moet ik gewoon weer wennen aan dit leven? Kan ik na een half jaar al opgeven? Hoe kan ik zeker weten dat dit het niet is voor mij?) besloten dat ook deze baan het niet voor mij was. Mijn energielevels waren laag, ik had last van acne en mijn immuunsysteem probeerde mij om de maand te vertellen dat ik niet goed bezig was. Een nieuwe vakantie, ditmaal in de Oostenrijkse Alpen, liet mij inzien dat ik naar mijn lichaam moest luisteren en het tijd was voor een nieuwe stap. De belangrijkste vraag om erachter te komen wat dan wel was ‘wat geeft mij energie?’ En al snel kwam ik tot het besluit dat ik met mijn 26 jaren jong, zonder enige verplichtingen, moest gaan doen waar ik blij van werd: schilderen! En here we are.”

Wat is het beste advies dat je hebt gekregen om van corporate naar professioneel artist te gaan?
“Klinkt wellicht een beetje vreemd, maar de belofte aan mijzelf dat ik mijzelf nooit meer zou verrassen met een burn-out. Ook al had ik nog zulke leuke collega’s en ging ik met veel plezier naar mijn werk, als het werk energie slurpt, je vastzit en niet weet waar je het voor doet dan moet je sterk genoeg zijn om het achter je te laten. Ook al weet je niet waar je naartoe wilt. Nu wist is dat gelukkig wel en dat was iets doen waar ik energie van kreeg en dat is mijn nieuwe leven als starving artist in London.”

En nog belangrijker: hoe heeft dit bijgedragen aan je geluk?
“Het is nu iets meer dan 6 maanden geleden dat ik de corporate world volledig achter mij heb gelaten en ik voel mij zo ontzettend vrij, gelukkig en energiek. Wanneer ik nu moe ben of gestresst, en ja dat gebeurt nog steeds, dan weet ik waarvoor ik het doe. Ik neem verantwoordelijk om hier verandering in te brengen. Ik voel purpose, ik weet wanneer ik rust moet nemen en heb nu ook de ruimte om dit te doen!”

Hé maar kunstenares word je niet zomaar. Al helemaal niet met zoveel concurrentie als in je woonplaats Londen. Hoe heb je dat voor elkaar gebokst?
“Door niet met andere in competitie te gaan. Dit was in het begin van mijn journey aanzienlijk makkelijker, aangezien ik nog niemand in deze wereld kende, maar ik ben nog steeds echt mijn eigen ding aan het doen. Voor het eerst in mijn leven ben ik mijzelf niet aan het vergelijken met andere. Resultaat: ik heb mij nog nooit zo goed gevoeld! In de corporate world was ik alleen maar bezig met vragen als ‘Hoe kan ik sneller promotie maken? Hoe kan eruit springen?’ Deze keer geloof ik voor het eerst echt in mijzelf en wat ik doe en andere lijken dit ook op te merken. Verder niet bang zijn om publiekelijk te gaan met mijn verhaal en doelen, om zo ook een breder publiek dan alleen Londen te bereiken. Ik ben trots op wat ik doe en ik hoop met mijn verhaal mensen te inspireren om ook hun dromen te volgen. Wat is er mooier dan andere mensen helpen gelukkiger te worden?”

Welke artist is jouw all time inspiration?
“Ik haal mijn inspiratie meer uit het leven in de stad, de natuur en mijn innerlijke journey. Er is dan ook niet perce één artist waar ik helemaal gek van ben. Wel ben ik erg geïnspireerd door de Amerikaanse stroming genaamd ‘Abstract Expressionism’ die begon in 1940, post war, met onder andere Jackson Pollock en Rothko. Verder vind ik het interessant om te lezen en documentaires te kijken over de levens van o.a. Pablo Picasso (ontzettende aanrader: Jeroen Krabbé opzoek naar Picasso), Gerhard Richter en Fahrelnissa Zeid.”

Omschrijf je eigen stijl eens?
“Kleur, kleur kleur, structuur, chaos, contrast, emotie, eigenwijs, druk en gedurfd.”

Bij wie of waar hoop je dat je kunstwerken ooit terecht komen?
“Wat betreft exposities in galerijen was mijn eerste grote doel om deel te nemen aan een Creative Debuts First Thursday in Shoreditch, London. Een succesvol platform voor emerging artists, opgericht door twee vrienden die vonden dat de art wereld veel toegankelijker zou moeten zijn voor beginnende artiesten. Geheel onverwachts ben ik twee maanden terug zelf door ze benaderd om deel te nemen aan de October show – blij als een klein kind! Mijn volgende korte termijn doel is het deelnemen aan The Other Art Fair, in London of zelfs in Amsterdam (en wie weet ben ik al op de radar, aangezien ik van de week nog een like van ze kreeg op Instagram! Whoop!). Op de lange termijn heb ik niet echt een droom wat betreft een bepaald soort museum, maar merk wel dat het mij heel veel doet in welke huizen mijn schilderijen terecht komen, zeker met commissies. Een mooi ingericht huis geeft het schilderij nét dat beetje extra om het tot leven te laten brengen en dan ben ik zo onwijs trots dat ik daar mag hangen, blijer dan iedere galerij of museum me kan maken!”

What’s the next step?
“Om een succesvolle artist te worden is het belangrijk om je werk op zo veel mogelijk manieren aan zo veel mogelijk mensen te laten zien. Social Media is hier een geweldige tool voor, maar offline is er natuurlijk geen betere stad om te wonen dan Londen. Er is zo ontzettend veel gaande op het gebied van abstracte kunst, zo veel mogelijkheden en ik weet nog maar zo weinig. Vandaar dat ik besloten heb te gaan vloggen (zo out of my comfort zone!) over mijn journey als emerging artist, waarbij ik iedere week naar een nieuwe area in Londen zal gaan om opzoek te gaan naar galerijen die matchen met mijn werk. Dit kan een officiële galerij, een koffietent of een wijnbar zijn, zolang onze visies maar overeenkomen. Verder zal ik mijn volgers meenemen naar interessante exhibitions en de leukste hotspots in die area! Zo combineer ik online met offline, leer ik meer mensen in de art wereld kennen en push ik mijzelf om London nóg beter te leren kennen. Daarbij denk ik dat het veel mensen een beter beeld geeft wat het inhoudt om een artist te zijn. In de meeste gevallen, als een artist een kijkje achter de schermen geeft, wordt er gedeeld hoe ze een schilderij creëren, maar niet het commerciële gedeelte. Na het schilderen moet je moet namelijk op pad met je werk, je moet netwerken en jezelf verkopen. Veel artists vinden dit het minst leuke gedeelte van het vak, maar zoals jullie natuurlijk kunnen raden kan ik hier stiekem wel van genieten met mijn corporate achtergrond! Ik kan dan ook niet wachten dit met jullie te delen, en nu mag ik het eindelijk zeggen; dit alles wordt op continue basis gedeeld op Florineduif.com dus watch this space!

Wat is de mooiste les geweest voor je de afgelopen paar jaar? En zou je je lezers kunnen adviseren om echt hun dromen waar te maken?
“Vooral door mijn burn-out heb ik leren begrijpen waar ik blij van word en waar en van wie ik energie krijg. Dit betekent vaak nee zeggen en buiten je comfort zone gaan ook al zit je er heel comfortabel bij. Er zijn zo veel gave dingen te doen op deze wereld, waarom zou je settelen voor iets dat je geen optimale energie en voldoening geeft? Ik zou iedereen daarom adviseren om zijn of haar dromen waar te gaan maken! Dit is een van de redenen waarom ik zo actief ben op social media en mijn verhaal probeer te delen, ik vind het belangrijk om andere mensen te kunnen inspireren en laten geloven dat ze daadwerkelijk weg kunnen uit een situatie die niet optimaal is.”

Heb je ook wel eens een artist block? en zo ja, wat doe je dan?
Om heel eerlijk te zijn niet. Aangezien ik heel intuïtief te werk ga en dingen vaak laat gebeuren op basis van mijn gevoel denk ik niet dat ik snel een artist block ga krijgen. Wel twijfel ik vaker of dingen goed genoeg zijn, maar dan ga ik gewoon door totdat ik tevreden ben want als je dan stopt, wordt het lastig om ’t later weer op te pakken. Mijn advies voor een artist block is dan ook: blijf gewoon door gaan, ook al weet je even niet wat je doet, ga door, blijf met kleur gooien, fotograferen, of wat dan ook, blijf falen en uiteindelijk verras je jezelf met een nieuwe stijl of een eindresultaat waar je trots op bent!

Stel, je gaat een tijd naar een onbewoond eiland, welke 5 dingen neem jij dan mee?
1) Mijn vriendje, omdat hij altijd achter mij staat en gelooft in wat ik doe ook al vindt hij het niet altijd even makkelijk. Hij heeft toch echt voor een zakenvrouw getekend en krijgt er een kunstenares voor terug. Even wennen, maar een rots in mijn chaos!
2) Natuurlijk mijn verf en kwasten, is er geen canvas dan ga ik wel los op een houten stam. Werken met kleur is voor mij namelijk geen hobby, het is noodzaak. Het helpt mij omgaan met mijn emoties.
3) Mijn camera. Ik ben een ontzettende romanticus (eigenschap van een Kreeft?) en ben nogal nostalgisch ingesteld dus ik wil altijd de ‘sfeer’ vastleggen als herinnering voor later! En zo kan ik natuurlijk gewoon lekker door vloggen.
4) Meditatie- en yogavideo’s. Ik begin al twee jaar iedere morgen met 20 minuten meditatie of yoga en soms beide.
5) Hagelslag (en kaas, maar dat zijn er zes). Kan niet zonder!

Follow Anne Claire! @artbyanneclairefleer

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.