Madelon legt uit: Waarom is het zo belangrijk wat de ander ergens van vindt?

Ik weet al jaren wie ik ben en wat ik wil. Nu zit hem de crux precies op dat stukje dat ik het al jaren weet. Dat is namelijk niet hetzelfde als doen. Doen in de zin van ‘doen wat ik zelf wil’.

Hulpverlener in de dop
In 2002 heb ik mijn bachelor gehaald voor Maatschappelijk Werk. Tijdens die opleiding word je keihard doorgezaagd over jezelf en de relatie en impact die je hebt met en op anderen. Los daarvan zit je aan de ‘goede’ kant van de tafel. Daar vanaf komende, vond ik mijzelf een hele dame van wel 22 jaar oud. Tjongejonge wat had ik veel geleerd. En tjongejonge wat kende ik mezelf toch goed. Het was pas het begin.

Mijn eigen shrink
Ik ben wel iemand van de reflectie en evaluatie. Hoe moeilijk soms ook (ja, feedback krijgen blijft een dingetje… ook voor mij), ik duik er vol in. Lig ik met mensen overhoop? Dan kijk ik waar mijn aandeel zit. Loop ik steeds tegen hetzelfde probleem aan? Dan ga ik in de analyse-stand over mijn eigen handelen. Dan is zo’n maatschappelijk werk-basis wel heel fijn. In de loop van de jaren werd de kennis over mijzelf en anderen enorm vergroot. Weer vond ik dat ik mezelf helemaal in beeld had. Tot ik kinderen kreeg.

Die kinderen dus
Die gooien het leven letterlijk overhoop. Ouder zijn is een rol die je tot dan toe nog nooit vervuld hebt. Een rol die 24 uur per dag ‘aan’ staat. Met alle ups en downs. Mensen zijn letterlijk afhankelijk van jou, voor alles. Anders gaan ze dood. Daar bleken een aantal kanten van mij naar boven te komen die ik nog niet kende. En in eerste instantie ook niet per definitie leuk vond van mezelf. Uiteindelijk kwam ook die informatie aan op de stapel en wist ik pas echt hoe ik als mens in elkaar stak, op welk moment ik wat deed, waarom en waar ik blijkbaar enorme behoefte aan heb om te kunnen blijven staan als mens Madelon.

Die persoon ben jij
Nu komt het! Voor je omgeving ben je altijd DIE persoon. Die persoon die altijd voor iedereen klaarstaat. Die persoon die nooit wat geks doet. Of die persoon die altijd een druk sociaal leven leidt. Kies jij trouwens ondertussen jouw categorie, of bedenk even wat voor persoon jij bent voor je omgeving. Er komt een moment dat je op de bank zit en om je heen kijkt. Je bent inmiddels goed op leeftijd, voelt dat je stem ook geldt in de wereld en denkt: ‘Nou, zo vind ik het eigenlijk niet oké’.

Voor de meeste mensen heet dit ‘Quarterlife Crisis’, ‘Midlife Crisis’, ‘Burn-out’ en ga zo maar door. Gaat gepaard met iets heftigere emoties, maar het begint altijd met dat ‘Ik vind het niet oké zo’-stemmetje. Vul hier ook maar even je eigen crisis in.

Kortom, je wil iets anders of je bent eigenlijk iemand anders. De rol die je aangenomen hebt past op de een of andere reden niet meer. Dit betekent dat je die rol niet meer kunt spelen. Je Eigen Ik begint tegen je te praten en roept keihard door je ingestudeerde tekst heen.

Je hoofd wordt ziek
Eerst wordt het lijf ziek. Hoofdpijn, buikpijn, hartkloppingen, moe en slecht slapen. Als je niet luistert naar je stemmetje en de signalen, dan word je hoofd ziek. Depressieve gevoelens, huilen, wanhoop. En tenslotte zit je huilend op de bank en hebt geen idee meer waar je de energie vandaan moet halen. Dan komt er hulp, uitzicht, in welke vorm dan ook. Helemaal blij! En dan wéér begint het pas. Dan moet JIJ die nieuw verworven Ik ruimte gaan geven. Dezelfde ruimte waar het eerder ook al om vroeg, maar jij niet naar luisterde (om welke reden dan ook). Jij moet ruimte gaan pakken van anderen om die aan jezelf te kunnen geven. Raar? Heel raar. Voelt altijd vervelend. Maar het went. Trust me.

Jouw ruimte en die van de ander: de onmogelijke spagaat
Wat er gebeurt (en wat er niet in de boekjes staat en niemand je vertelt, maar ik wel) is dat niet iedereen het oké vindt dat je die ruimte pakt. En al helemaal niet van hen.
Daar wordt het hele proces tricky. Je komt in een onmogelijke spagaat: of je pakt je ruimte en mensen zijn boos, of je laat de ruimte voor de ander en zit straks weer huilend op de bank. Ik zal je vertellen: 2 keer huilend op de bank en die ruimte wordt echt wel van jou. De andere optie kost namelijk teveel en is nog veel oneerlijker dan wat jij doet (ja, je voelt het als oneerlijk/ kan niet/ wat zullen ze wel niet van me denken/egoïst).

Waarom is het zo belangrijk wat de ander ergens van vindt? Gaan ze bij je weg als je voor jezelf kiest? En als het antwoord ja is, wordt het dan niet eens tijd om die relatie onder de loep te nemen en waarom die dan zo belangrijk voor je is? En als het antwoord nee is, waarom pak jij je ruimte dan niet voor je eigen gezondheid? Zij hebben blijkbaar niet het beste met jou voor. Ook niet oké, toch?

Niet meer door kunnen gaan is de beste druk die je kunt voelen
Het is een oprechte vraag, omdat ik het zo vaak zie. Meegemaakt heb uit eerste hand. En geloof me, dit is niet een trucje dat je jezelf aanleert. Dit is voelen en oefenen, oefenen, oefenen en afscheid nemen van hen die niet meer bij jou passen. Een lang proces waarbij je in het begin hulp nodig hebt en de rest van de weg zelf af kunt leggen. Omdat je die ruimte hebt gepakt. Ik wist al heel lang wat ik vooral niet wilde en omwille van wat iedereen wel niet van me zou denken, heb ik dit heel lang weggedrukt. Ik wil je laten zien dat het goed kwam, ook al is niet iedereen met mij meegelopen naar waar ik nu ben. Maar stilstaan was geen optie meer en dat was de beste druk die ik ooit gevoeld heb.

Madelon Rijkers

Madelon Rijkers is owner van Help in Progress (HiP). Voor haar werk coacht zij millennials in het uitzoeken wat ze willen in het leven en hoe daar bewuste keuzes in te maken. Ze is voorvechtster van het omver duwen van kaders. Daarnaast werkt ze voor Stichting Gendertalent. Een stichting die transpersonen naar werk begeleidt en ondersteunt bij de empowerment van binnenuit. Iets dat een grote passie is. Ze is mama van 2 jonge kinderen, getrouwd met Gerben, kan heerlijk koken en woont in het prachtige Oldetrijne. Check haar uit op Facebook: Help in Progress (HiP) en LinkedIn: Madelon Rijkers

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.